प्रिय

प्रिय आई,
तुझ्या ऋणांतून उतराई होणं केवळ अशक्य प्रयत्न
तरीही तुझं हे बाळ नक्की चमकेल बनुन एखादं रत्न

प्रिय श्यामा,
तुला आशा असता दुधाची
मिळो नेहमीच घास सायीचा
तु पार करावास अगदी पर्वतही राईचा
तुला काही कसं उणं पडेल, असता
तुझ्याबरोबर मायेचा हात तुझ्या ताईचा

प्रिय पल्लवी,
मी काय लिहू?
वाचताना तु हसशील
थोडसं रुसशील
पण माझ्यापासून थोडी दूर असशील
तरी तु माझी प्रिय मैत्रीण अगदी प्रियच असशील.