रंग

प्रेम जुमानतं का रंगाला..?
प्रेम.. आंधळच ते...
भुलत नाही ते
चेहर्‍याच्या सुंदरतेला

प्रेम करणाऱ्यांची
दुनियाच रंगीन असते
प्रेमच असते
जे जीवनात रंग भरते

म्हणून काही प्रेम
रंगांधळे नसते
त्यालाही कळतात रंग
रंग मनाचे

दोन रंग वेगवेगळे
एका नव्या रंगाला जन्म देतात
तेव्हा किती सारं प्रेम मिळत
त्या नवजात रंगाला

जर प्रेम जुमानत
असत रंगाला
तर राधा भाळली असती
का कृष्णाला ?

त्याचा काळा अन तिचा
रंग गोरापान असला
तर हमखास
चालतं समाजाला

पण ती सावळी अन
तो गोरापान असला
तर मात्र अडवलं जात
दोन मनांच्या मिलनाला

फरक

खरचं फरक पडतो का
तो तिला अहो म्हणतो की
अगं म्हणतो याचा

खरचं फरक पडतो का
तो तिच्यापासून कोसो दुर असतो की
तिच्या कुशीत असतो याचा

खरचं फरक पडतो का
तो अनभिज्ञ असतो की
सगळं जाणतो याचा

खरचं फरक पडतो का
तो तिला रुसवतो की
तिचा रुसवा काढतो याचा

खरचं फरक पडतो का
तो तिला रडताना नुसतंच पाहतो की
अलगद नजर दुर भिरकावत
हळुच आवंढा गिळतो याचा

खरचं फरक पडतो का
तिला या बारीक सारीक गोष्टींचा
नाही.. मुळीच नाही पण

त्याच्या क्षणभरही दुर जाण्याने
मात्र तिच जग जणू बदलून जातं
कारण...
त्याच्या नसण्याचा तिला
नक्कीच अवाढव्य फरक पडतो

फुलपाखराच्या दुनियेतलं पाखरू

पाखरांच्या दुनियेत
त्याच मोठ नाव होतं
आभाळभर पंख पसरत
पाखरू गाणी गात होतं

दमुन भागून एकदा सावलीत
निवांतपणे ते विसावल होतं
सहजच आलं त्याच्या नजरेत
फुलपाखरू फुलांचा गंध नेतं

पाखराने विचार केला क्षणात
फुलपाखरू तरीच इतक सुंदर होतं
पंखावर रंगीत नक्षी मिरवत
फुलपाखरू त्याच्याच तालात होतं

पाखरू गेलं ओळख काढत
अन जमली मैत्री त्या दोघांत
दिवस आता आला मावळत
इतका उशीर ते होते बोलत

निरोपाची वेळ जाते काळीज चिरत
फुलपाखराला आता कळुन चुकत
पाखरू ऊंचआभाळाचा ठाव घेतं
अन फुलपाखरू मात्र फक्त
या फुलावरून त्या फुलावर धाव घेतं

श्री

मला काय वाटतं
तुझ्याबद्दल...

मला वाटतं
एक हृदय इतक सुंदर
कसं काय असु शकतं..

मला वाटतं..
एक हृदय इतक अमाप
प्रेम कसं काय करू शकतं..

मला वाटतं..
की तुझा हात हातात असावा
अन् अखंड चालत रहावं

मला वाटतं..
की तुझ्याकडे अशी काय जादू आहे
ज्याने मन तुझ्याकडे ओढ घेई

मला वाटतं..
जर आपण एकत्र असु
तर ढळणार नाही माझ्या चेहर्‍यावरचे हसु

मला वाटतं..
आता तुझ्या भेटीची आहे मज आस
अन तुझ्याच सोबतीचा ध्यास..!

मला वाटतं..
तुला लाभो उदंड आयुष्य
अन भरभरून येवो जीवनात तुझ्या हर्ष..!

वेडावून टाके मला हे गुज

तोडून टाकले सारे मी रिवाज
तरी सांगायला तुला मन धजेना आज

तुझ्याच स्पर्शाने माझ्या कांतीचे उजळले तेज
हर्षुन जाई मन ऐकून तुझाच आवाज

तु आहेस म्हणून मन प्रफुल्लित रोज
तुझ्याच विचारांत बुडून जाते माझी हरएक सांज

तुच करतोस माझ्या दिलावर राज
तरी तुलाच सांगायला येई आडवी ही लाज

का असे वेडावून टाके मला हे गुज..!

You will wonder..!

He often teases her
And she loses her temper
He cares too much and
She is the girl who cares never

When he gets angry with her
At that time also she is the one
Who can again make him feel cheer

He argues with her
She makes him speechless
Although he fights with her, 
He always wants to win her

When he requests God
For her Wellness in his prayer
She absolutely has nothing to utter
With her eyes full of tear

He had never said that to her
But deep in the heart
She knows that he loves her

There may be sadness,
or there may be happiness
They always have an equal share

You should see how they dance together
You should see how they live together
He and she share a relation where
the bond is just meant to last forever

He is my sweet father
And she is his naughty daughter
Yes they love each other
more and more, more and more.

एकटेपण

अबोल मन
धगधगत रण
आपलेपणाची चणचण
भकास अंगण
अस्तित्वाची गोठवण
दुःखाची साठवण
मला माझीच आठवण
आदळणारे घन
आयुष्यातले काही रुपेरी क्षण
विचारांची गाळण
आणि शेवटी एक सुंदर स्वप्न
'माझं जीवन'

माझं मन

काय होतय तेच कळत नाहीये
इवल्याशा झुळकीबरोबर डुलणारं माझं मन
आज वाऱ्यानेही वळत नाहीये
आज स्वतःला व्यक्त करायला शब्दांचं
भांडारही पुरत नाहीये
खरचं काय होतय तेच कळत नाहीये..

कुणाची आठवण आहे की एखादी
लक्षवेधी आठवणींची साठवण तेच कळत नाहीये
छोट्याश्या विनोदावरही खळखळुन हसणारं माझं मन
आज मोठय़ा विनोदानेही ढळत नाहीये
खरचं काय होतय तेच कळत नाहीये..

हव्या असलेल्या गोष्टी पळत जाऊन घेणारं माझं मन
आज जवळ असलेल्या आनंदालाही धरत नाहीये
नेहमी इतरांची मन खुलविण्यात गुंतलेल्या माझ्या मनाला
आज रुसायलाही एखादं मन मिळत नाहीये
खरचं काय होतय तेच कळत नाहीये...!

प्रिय

प्रिय आई,
तुझ्या ऋणांतून उतराई होणं केवळ अशक्य प्रयत्न
तरीही तुझं हे बाळ नक्की चमकेल बनुन एखादं रत्न

प्रिय श्यामा,
तुला आशा असता दुधाची
मिळो नेहमीच घास सायीचा
तु पार करावास अगदी पर्वतही राईचा
तुला काही कसं उणं पडेल, असता
तुझ्याबरोबर मायेचा हात तुझ्या ताईचा

प्रिय पल्लवी,
मी काय लिहू?
वाचताना तु हसशील
थोडसं रुसशील
पण माझ्यापासून थोडी दूर असशील
तरी तु माझी प्रिय मैत्रीण अगदी प्रियच असशील.

प्रेम म्हणजे काय असतं..?

प्रेम म्हणजे काय असतं म्हणून नुसतं काय विचारता?
ते समजण्यासाठी,
त्याच्यासाठी झुरून बघावं लागतं
तो जवळ असतानाही त्याच्याकडे दुरून बघावं लागतं
तो काहीच बोलला नाही तरी त्याचं मन हेरून बघावं लागतं
त्याच्या सुखाला थोडं परकं आणि दुःखाला आपलं मानुन बघावं लागतं

प्रेम म्हणजे काय असतं म्हणून नुसतं काय विचारता?
ते समजण्यासाठी,
त्याच्या स्वप्नपूर्तीसाठी आपल्या आशा अपेक्षांना मारुन बघावं लागतं
मनाच्या कोपऱ्यात एक घट्ट नातं सैलसरपणे जपुन बघावं लागतं
अहो, नुसती थेअरी वाचून काही समजत नसतं, त्यासाठी प्रॅक्टिकलच करून बघावं लागतं.. ;)

वो नही है

लिखती तो बहोत हुँ
पर जिसे सुनाना चाहती हुँ
वो नही है..

अपने तो बहोत है
पर जिसे रुलाकर मनाना चाहती हुँ
वो नही है..

ख्वाईशें तो बहोत है इस दिल की
पर जिसके साथ इन ख्वाइशों को पाना चाहती हुँ
वो नही है..

नासमझ हुँ थोडी
पर जिसकी हर एक साँस को समझना चाहती हुँ
वोही नही है..!

जिवंतपणा

नुकत्याच उत्खनन केलेल्या हडप्पा नगरीतले काटकोनी रस्ते पहायला मिळाले तर जसं कितीही आकर्षण वाटलं तरी आपुलकी अन प्रेमाचा कुठेच मागमूसही नसेल तसे भासतात वाडीतले रस्ते.
आजवर सुंदर पुतळ्यावर कुणी प्रेम केलेले ऐकलयं का..?
नाही नं..
कारण साद दिली तर तिथे प्रतिसाद मिळत नाही आणि प्रतिसाद नाही तिथं आपलीच साद पुन्हा ऐकु येते आणि आपल्याला एकटेपणाची जाणीव करून देते.

म्हणूनच जिवंतपणा महत्वाचा..
माणसातला अन नात्यातलाही...!

बदली

मी बोलले नाही याआधी कधी
सांगेन सांगेन म्हटलं अन
सांगायच राहूनच गेलं..

जेव्हा तु डायरेक्ट डोळ्यात बघतोस न
तेव्हा हृदयाच्या
कोपर्‍या न कोपर्‍याचा ठाव घेतोस
तुझ्या नजरेच तेज मला झेपतच नाही अन
मी उगाच दुर पाहिल्याचे सोंग घेते..

तु खुपच शांत आहेस
माझ्या अवखळ, अस्थिर, चंचल
मनाला वेड लावण्याइतका शांत....

तुझा स्पर्श लोभसवाणा आहे
कित्येक क्षण पुन्हा तो मला
स्वतःची आठवण करून देतो सतत...

तुझी देहयष्टी करारी आहे
तु निघून जाताना तुझ्यावर
स्थिरावतच नाही माझी नजर...

तु म्हणत असशील,
मी हे अस का बोलतेय आज
अरे आम्ही जाणार आहोत आज इथुन
बाबांची बदली झालीय

बदली वगैरे कुठे  हातात असते न आपल्या
बघ नं..
माझ्या भावनांनी मैत्रीची प्रेमात बदली केली
मलाही पत्ता लागु न देता...

ए ऐक नं..
तुला सगळ माहीत असतं  न..
तु सांग नं..
बदली रद्द नाही का होऊ शकत...?